"Księgi narodu polskiego", mają podtytuł "Od początku świata, aż do umęczenia narodu polskiego", który obejmuje ludzkość od momentu stworzenia, do klęski powstania listopadowego. Mickiewicz, pragną dowartościować Polaków, aby czuli, że są narodem wybranym. Pragną, uwznioślić działanie rodaków i utwierdzić w przekonaniu, że w losach świata odgrywamy znaczącą rolę. Poeta wystylizował poemat, na styl biblijny. Miał być doskonale rozumiany, ogólnie dostępny i miał być dziełem przewodnim dla Polaków.
"Na początku była wiara w jednego Boga i była wolność na świecie".
Adam Mickiewicz, przedstawia czasy od początku istnienia przez narodziny Chrystusa, do współczesności po powstaniu. Stworzył koleje dziejów, mesjanistycznego znaczenia Polski. Drugą część utworu "Księgi pielgrzymstwa polskiego", poeta poświęcił emigracji. Uważa, że ludzie, którzy wyemigrowali, wyemigrowali mogą pomóc ojczyźnie i w nich znajduje się potencjał, który może wyzwolić kraj. Przedstawia emigrację, w sposób wyidealizowany, pomimo wytknięcia jej wad. Widzi w polskiej emigracji, ludzi, którzy przyniosą pokój. Krytykuje ludzi. Którzy mieszkają w kraju, cierpią niewolę i nic nie robią.
Zakończenie utworu, przedstawia posłannictwo tego dzieła. Mickiewicz, namawia do czytania ksiąg, aby emigracja wiedziała, jakie czeka ją posłannictwo.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz