Sonety krymskie ,jako wypowiedź o znaczeniu poety i poezji

Adam Mickiewicz napisał cykl 18stu utworów z 1825 noszących nazwę sonety krymskie.Poeta został wygnany z ojczyzny po procesie filantropów. Dostał "stypendium "do Rosji gdzie jednak nie pozwalano mu uczyć.władza uważała ze psuł był on rosyjskie młode pokolenie .jednak samo wygnanie przenosi mu ogromna sławę. W tym czasie odbiorcy oczekują wiele od poetów narzucają im tematykę Sonety krymskie są forma sprzeciwu,maja być jednak manifestem nowego. Jest to forma wypowiedzi samodzielnej nie słuchającej oczekiwań odbiorcy.Mickiewicz do zaprezentowania tego używa na wstępie slow Goethe ,,Kto chce zrozumieć poetę
Musi odwiedzić kraj poety''Sonety krymskie odzwierciedlają uczucia towarzyszące mickiewiczowi w czasie podroży na Krym ,czyli miejsce jego kary. Czytając przezywamy drogę z bohaterem . zaczyna się ona na stepach .postać można wtedy określić podróżnikiem ,wędrowca bez celu. Sonet burza ukazane jest przygotowanie bohatera na śmierć .podkreśla on swoja samotność- szczęśliwy, kto siły postrada, Albo modlić się umie, lub ma z kim się żegnać.podejrzewac można ze jest nie wierzący a na pewno wątpiący W 5sonecie bohater staje się pielgrzymem -autor określa go wprost .miano takie dostaje postać która wie dokąd zmierza, znalazła swoje miejsce sacrum. W tym przypadku można powiedzieć ze z wysokości stepów dostrzegł on gore Czatyrdah ,która staje się jego celem. Towarzyszy mu mira, przewodnik,który ostrzega go przed tym co czeka go na szczycie gory .Ten jednak go nie słucha ,to co tam ujrzał nie zostało określone ludzkim językiem.będzie to tajemnica zdradzona przez niego dopiero po śmierci .
Sonet pt grób potockiej to wizja własnego losu Mickiewicza. Uwiezienia na obczyźnie zdała ukochanego domu.niczym Mickiewicz w czasie wygnania mógł on wspominać ukochany dom ale nie miał mocy by tam pojechać